اخبار زیست محیطی
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۹:۷ ق.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|
حیات دوباره مرجان ها در آب های بندرشهید بهشتی
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۸:۵۳ ق.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|
تمام خودروها تا آذرماه امسال با استاندارد یورو 4 تولید می شوند
| |||
|
' علی محمد شاعری ' روز سه شنبه در گفت وگو با خبرنگار علمی ایرنا افزود: بر این اساس از ابتدای امسال به تدریج كار تولید خودروهای استاندارد یورو 4 آغاز می شود و بر اساس جدولی كه با همكاری سازمان محیط زیست و وزارت صنعت ، معدن و تجارت تهیه شده است باید تمام خودروهای داخلی با استاندارد یورو4 تولید شوند و خودروهای وارداتی نیز دارای استاندارد یورو 5 باشند. معاون انسانی سازمان محیط زیست اظهارداشت: دراین جدول آمده است كه موتورسیكلت ها نیز باید استاندارد یورو 3 داشته باشند كه بر اساس آن تمام موتورسیكلت ها باید در طول امسال با این استاندارد تولید شوند. وی در مورد توقف شماره گذاری برخی از خودروهای تولید داخل گفت: هر خودرویی كه استاندارد آلایندگی را رعایت كند از نظر سازمان محیط زیست شماره گذاری آن بلامانع است. شاعری افزود: برای خودرو دو نوع استاندارد تعریف شده است اول استاندارد فنی كه متولی آن سازمان استاندارد است و دیگری استاندارد آلایندگی است كه سازمان محیط زیست متولی نظارت بر آن است ، ازاین رو شماره گذاری هر خودرویی كه استاندارد آلایندگی در آن رعایت شده باشد از نظر محیط زیست اشكالی ندارد اما اگر رعایت نشده باشد، اجازه شماره گذاری به آن محصول داده نمی شود. علمی **9014**1581 انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 80069876 |
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۸:۵۰ ق.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|
نگاه سنتی به محیط زیست عامل اصلی آسیب به این بخش است
| |||
|
به گزارش ایرنا ، ' محمد جواد محمدی زاده ' روز یكشنبه در جمع نمایندگان محیط زیست سراسر كشور در سازمان حفاظت محیط زیست افزود: بنا بر فرمایشات و تاكید مقام معظم رهبری موضوع محیط زیست یك مساله دست دوم نیست و از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و بنابراین باید با دقت بیشتری به حفاظت از آن پرداخت. وی اظهارداشت: سازمان حفاظت محیط زیست از زمان تاسیس تاكنون دستخوش تغییر و تحولات بسیاری شده و هم اكنون به این نتیجه رسیده ایم كه بحث آموزش و پژوهش در حفظ محیط زیست حرف اول را می زند، این در حالی است كه متاسفانه دراین بخش بسیار ضعیف عمل كرده ایم و هدفمان این است كه بخش آموزش را تقویت كنیم. معاون رییس جمهور ادامه داد: متاسفانه برخی از افراد نزدیك به 30 سال در سازمان محیط زیست سابقه كار دارند اما هیچ اطلاعاتی از اهمیت محیط زیست و یا آسیب های آب و خاك ندارند كه باید با تقویت بخش آموزش این خلاء را پر كنیم. وی افزود: وقتی كه عملكرد حوزه محیط زیست را بررسی می كنیم می بینیم كه برخی فعالیت های سنتی و معمولی مانند پخش كردن بروشور در روزهای خاص صورت می گیرد و تجربه ثابت كرده این گونه اقدامات فقط ایجاد زباله است و درصد بسیار زیادی از افراد حتی به این بروشورها نگاه هم نمی كنند. محمدی زاده تاكید كرد: بنابر این تلاش های زیست محیطی می بایستی از پایه تقویت شود كه این امر فقط با آموزش و پژوهش درست و علمی امكان پذیر است و سازمان حفاظت محیط زیست زمانی دراین كار می تواند موفق باشد كه بنای خود را بر ایجاد و تقویت فرهنگ زیست محیطی استوار كند. وی گفت: سال 91 سال فرهنگ سازی زیست محیطی است و برای رسیدن به این هدف چند مولفه مد نظر است كه باید مورد توجه قرار گیرد كه از جمله آنها توجیه استان ها و دادن ماموریت به آنها ، استفاده از تمام ظرفیت ها در حوزه فرهنگ سازی و شناختن قابلیت های زیست محیطی مناطق است. رییس سازمان حفاظت محیط زیست تاكید كرد: تمام فعالیت های زیست محیطی باید با پشتوانه تحقیق و پژوهش انجام شود و هیچ فعالیتی نباید بدون آموزش انجام گیرد و تمام راهبردهای اجرایی باید از دل تحقیقات ، پژوهش و آموزش استخراج شود. وی ادامه داد: تحقیقات نشان می دهد در 10 سال گذشته هزاران تحقیق در زمینه های مختلف زیست محیطی انجام شده است اما متاسفانه حتی 10 مورد از این تحقیقات پاسخگوی نیاز جامعه نبوده اند در حالی كه باید نیاز جامعه و بر طرف كردن چالش های زیست محیطی هدف اصلی تحقیقات و آموزش باشد. علمی **9014**1544 انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 80066805 |
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۸:۴۱ ق.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|
از روياي ژاپن تا کابوس داداب
دکتر ناصر کرمي- ابتدا: اوايل زمستان گذشته بود که خيلي راحت و خونسرد (انگار دارد نتيجه يک مسابقه فوتبال را مي گويد) يکي از مديران سازمان جنگلها و مراتع در همايشي که به مناسبت بررسي پيامدهاي احداث جاده در جنگل ابر برپا شده بود خبر از رسيدن ايران به مقام اول فرسايش خاک در جهان داد. چند سالي بود که ايران در رده دوم قرار داشت و رسيدن به رده اول البته نگران کننده ترين فاجعه زيست محيطي بود که مي توانست خبر آن منتشر شود.
اما حتي در همان همايش هم، که قاطبه مستمعان از جمله دلمشغولان جدي محيط زيست ايران بودند، ظاهرا کسي چندان متوجه اهميت اين خبر نشد. در فرصت پذيرايي مابين همايش همه فنجان در دست از همه چيز مي گفتند به جز خبر مدهشي که اعلام شده بود. جالب است که تيتر غالب گزارشهاي مرتبط با همايش که فردا در رسانه ها منتشر شد نيز نکاتي حاشيه اي بودند و موضوعي که ذکر شد جايي بهتر از فراز هاي پايين مطالب چاپ شده پيدا نکرد. اما، نه فقط در ميان اخبار معمول محيط زيست بلکه مي توان گفت حتي در مقايسه با همه ديگر اخبار مورد توجه رسانه ها در سال گذشته، از کسب اولين اسکار سينمايي توسط ايرانيان بگير تا حواشي معمول دنياي سياست و همه آنچه که در ساحت اقتصاد و فرهنگ و اجتماع رخ داد، آنچه که آن مدير سازمان فوق الذکر اعلام کرد ميتوانست مهمتر تلقي شود و افزونتر مورد توجه قرار گيرد. حتي مي توان گفت نه فقط در مقايسه با اخبار اين يک سال، بلکه شايد خبرهاي همه پنجاه، صد، دويست و سيصد سال اخيري که ايران از سر گذرانده است. تصور نگارنده اين است که اگر قرار بود "دوران نامه"اي منتشر شود، يک گزارش ژورناليستي که همه وقايع سيصد سال اخير ايران را در بر بگيرد، قطعا سرخط اخبار و تحليلهاي آن مي بايست همين يک خبر باشد: ايران شتابناکتر از هر جاي ديگر در جهان دارد خاکش را از دست مي دهد. بستر حيات در ايران دارد به سرعت از دست مي رود.
بعد: اينکه متوليان حوزه هاي اقتصاد و سياست و هنر و فرهنگ دلمشغول فرسايش خاک نبوده و اهميت خبر ارتقائ ايران به صدر فهرست کشورهاي رودررو با اين فاجعه را ندانند، شايد چندان دور از انتظار نباشد، البته دور از توقع و منطق است، اما چنانکه افتد و داني دور از انتظار نيست. شگفت انگيز و تاسفبار کم توجهي متوليان محيط زيست و حتي بي اعتنايي محافل دانشگاهي و رسانه هاي زيست محيطي به موضوع است. نکته اي که حکايت از همان وجه سانتيمانتال و احساساتگرايانه موضوع محيطزيستگرايي در ايران دارد. اينکه فقط موجودات زنده ترحم برانگيز بوده و بايسته توجهند. براي مشاهده لاشه يک توله شغال و يا شنيدن خبر قطع تعدادي درخت دستکاشت از محوطه ساختمان شهرداري فلان شهرستان يک ماه فرياد وااسفاها و دريغ و درد سر مي دهند، اما انگار نه انگار که پيامد زيستبومي از دست رفتن فقط يک سانتي متر از رويه خاک ايران، شايد گرانبارتر و مدهش تر از نابودي کل پوشش گياهي و حيات جانوري کشور است. در اين باره، يک بار براي هميشه، شايد لازم باشد دوستداران محيط زيست اين نکته را به خاطر بسپارند که اگرچه محيط بيولوژيک به اشکال مختلف تقويت کننده و گسترش دهنده زيستکره (بخش داراي حيات در کره زمين) است، اما اساسا وجود فعاليت بيولوژيک براي کره زمين حياتي نيست. يعني زمين حتي بدون هيچ کدام از موجودات زنده کنوني اعم از گياهان و جانوران باز هم مي تواند شرايط اقليمي مناسبي براي تداوم زيست داشته باشد، اما بدون خاک و بدون آنچه که اصطلاحا به آن "سنگکره" گفته مي شود، زمين فرو خواهد رفت در قهقراي تبديل شدن به شرايط طبيعي مشابه هر کدام از ديگر سيارات غير قابل سکونت منظومه شمسي. اين انگاره، مقدمه وجه تازه اي از فلسفه اخلاق است موسوم به حق ذاتي بقا و حيات قائل شدن براي جمادات و خاک و سنگ و صخره. فارغ از نقشي که در زندگي انسان دارند يا نه. موضوعي جذاب که اين وجيزه مجال پرداختن به آن نيست.
سرانجام: ديرزماني، افقي که در پيش رو ترسيم مي شد ژاپن بود. پسانتر گفته شد نه ژاپن دور است، کره جنوبي مدل قابل دسترستري است. بعد تخفيف دادند به مالزي و ترکيه. حالا بايد گفت ژاپن و کره و مالزي و ترکيه فعلا بماند، اکنون کابوس اردوگاه داداب و بيابان هاي تفتيده چاد و سومالي و جيبوتي نزديکتر مي نمايد. آنها هم قرباني گونه اي پس خورندگي و قهقراي زيستبوم هستند که مهمترين نمايه آن از دست رفتن حاصلخيزي خاک است.
انتهای خبر // www.iren.ir // ایرن
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۸:۹ ق.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|
توسعه ی کشاورزی، و انتقال آب از دریاهای عمان و خزر!
در مورد طرح های سد سازی و انتقال آب، همچون دیگر مسایل مربوط به محیط زیست، اگر فعالان و کارشناسان این حوزه پیش از «کلنگ خوردن» طرح واکنش نشان دهند، اسناد طرح را بخواهند، و در صورت لزوم از طریق نهادهای نظارتی و قانونگزار و قضایی و دیگر راه های ممکن با آن ها رویارویی کنند، امکان جلوگیری از اجرایی شدن طرح های مخرب بسیار بیشتر خواهد بود. آشکار است که پس از آغاز عملیات احداث و تخصیص بودجه، حتی اگر ثابت شود که آن طرح صد در صد زیان آور است، باز هم بسیار بعید است که بتوان «لقمه» های چند میلیاردی را از پیمانکار و حامیانش گرفت.
رییس جمهوری محترم، در سخنرانی 19 فروردین خود در مشهد، اعلام کرد که «دولت برای مهار آب های روان در سطح کشور طرح های بزرگی دارد». اما، بلافاصله اضافه کرد که دو طرح بزرگ هم برای انتقال آب از دریای عمان و دریای خزر به منطقه های مرکزی کشور به زودی آغاز خواهد شد، و معلوم شد که ظاهرا کار از مهار و انتقال آب های روان کشور که همان سد زدن بر رگ ها (رودها)ی زمین باشد، گذشته و جا به جا کردن دریاها هم در دستور کار مدیران بخش آب و پیمانکاران همکارشان قرار گرفته است!
باید پرسید چه سودی از صدها سد ساخته شده در این سی سال، عاید کشاورزی ایران شده که هم اینک سودای «طرح های بزرگ دیگر» را در سر می پرورانیم؟ با وجود واردات چند میلیون تن غلات و دیگر محصولات کشاورزی، در واقع در هر سال چند میلیارد متر مکعب واردات آب به کشور داریم و تازه این کافی نبوده و آقای احمدی نژاد در همان سخنرانی می گویند که دولت قراردادی با تاجیکستان بسته تا از آن کشور و از طریق افغانستان، آب هم وارد کند. خوب، چشم مان روشن که می خواستیم خودکفا شویم و از این راه امنیت مان را افزایش دهیم... اینک آب هم در کنار گندم و برنج و میله گرد و بنزین و ماشین آلات و سنگ قبر و دمپایی و سبد پلاستیکی و... در فهرست واردات مان قرار گرفت!
دولت – و شاید محافل سدساز و کانال ساز که به دولت مشاوره می دهند- به جای پیش گرفتن راه ارتقای کیفی بخش کشاورزی و بالا بردن نسبت تولید محصول به مصرف آب که امروزه در ایران، در خوش بینانه ترین حالت نصف میانگین بازده جهانی است، همچنان در پی افزایش عرضه آب (آن هم از نوع «مهار شده») به این بخش است. رییس جمهوری همچنین گفته است که کشور، دو برابر سطح زیر کشت امروز، زمین قابل کشت دارد که این نیز به معنای دید کمّیت گرا است. از اواخر سال گذشته، دولت صحبت افزایش سطح زیر کشت را آغاز کرده است؛ به نظر می رسد که با متوقف شدن طرح «باغشهر» که در واقع یک طرح بزرگ واگذاری زمین های ملی به اشخاص بود، اینک نقشه دیگری برای واگذاری عرصه های منابع طبیعی در انداخته شده است.
باز، در آن سخنرانی گفته شد که «اگر بخش کوچکی از حجم اقتصاد ایران به کشاورزی اختصاص یابد، انقلاب بزرگی در این عرصه اتفاق خواهد افتاد». این، در حالی گفته می شود که هم اینک نه بخشی کوچک، بلکه حدود 13 درصد تولید ناخالص داخلی کشور را کشاورزی تشکیل می دهد و در حدود 23 درصد هم از نیروی کار کشور در این بخش مشغول اند، که البته سهم سرمایه گذاری ها در کشاورزی با این رقم ها متناسب نیست (در حدود پنج درصد). اما اگر قرار بر متحول کردن کشاورزی ایران باشد، این کار نه از طریق طرح هایی با بودجه های نجومی که سود آن در درجه اول نصیب پیمانکاران ساختمانی و شاید تا حدودی مجتمع های بزرگ کشت و صنعت می شود، بلکه باید با آموزش کشاورزان و ارتقای بازدهی آب و کمک به جامعه های محلی و افزایش محصول در واحد سطح انجام شود. افزایش سطح زیر کشت، در درجه اول فرصتی فراهم می کند برای کمین کردگان راه تملک و بعد سبب تخریب بیشتر مراتع و جنگل ها، و ریخت و پاش بیشتر آب های زیر زمینی و رو زمینی کشور خواهد شد
عباس محمدی- فعال محیط زیست، کارشناس و دست اندر کار کشاورزی
منبع:سبزپرس
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۶:۳۲ ب.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|
به بهانه باز پس گرفتن لایحه جامع منابع طبیعی و آبخیزداری توسط دولت
علیرغم اعتراضات و انتقادات دوستداران بر و بوم ایران زمین لایحه جامع منابع طبیعی در کمیسیون کشاورزی مورد بررسی دقیق قرار گرفت و به صحن علنی اومد ، خیلی ها اعتقاد داشتند روح بعضی از مواد این قانون با اصول مدیریتی و حفاظتی ناسازگار است و دست سودجویان و متجاوزان را برای تصرف و تخریب عرصه های طبیعی باز خواهد گذاشت، اساتید و اهل فن نیز به مقام معظم رهبری نامه نوشتند..اما نصیحتها ، رهنمودها افاقه نکرد و بعضی از مواد این لایحه نیز در صحن مطرح و تصویب شد ، مع الوصف از آنجائیکه ، دل دردمندان واقعی این سرزمین به تصویب این لایحه راضی نبود ، بلاخره امداد های غیبی و قدرت لایزال الهی که همیشه حافظ مخلوقات و موجودات بی گناه خودش هست ، عمر این مجلس کم لطف به محیط زیست و منابع طبیعی ، کفاف تصویب کامل این لایحه رو نداد و حالا دولت محترم لایحه ناجامع رو پس گرفته ، امید اساتید دانشگاه ، کارشناسان فن باز هم در این خصوص بنویسند تا شاید مجلس نهم بتواند تصمیم بهتری در خصوص منابع طبیعی که بستر حیات و از مولفه های اصلی زندگی هستش ، به دست دلسوزان واقعی اداره و مدیریت بشه نه خدایی نکرده آلت دستی باشه در ید عده ای سودجو و کلاش، البته خود بچه های منابع طبیعی نیز یه کمی بجنبن از این حالت انفعالی که دارن؟......... امید به بهبودی امور ........لطفا دعا کنید.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۴۱ ق.ظ توسط اشرفعلي حسيني
|